Τα τελευταία 30 χρόνια στη χώρα μας, παρατηρείται μια αλλαγή στην στάση της κοινωνίας απέναντι στα Άτομα με Αναπηρία (Α.με.Α) και κυρίως στα νοητικά υστερούντα πρόσωπα, αφού αποδεικνύεται στην πράξη ότι τα άτομα αυτά με ειδική αγωγή και καθοδήγηση, μπορούν να είναι κοινωνικά επαρκή και οικονομικά ανεξάρτητα. Αυτό σημαίνει ότι τα άτομα αυτά εκτός από τα προβλήματα κοινωνικής προστασίας και ιατρικής περίθαλψης, αντιμετώπιζαν πρόβλημα και με το εκπαιδευτικό σύστημα.